Ingeborg Haalboom (1976) schrijft gedichten. Daarnaast is ze moeder en werkzaam als hulpverleenster. Gedichten van haar zijn onder andere gepubliceerd in Schoon Schip, Weirdo’s, Krakatau en Prado.


Bal van beweegredenen

de wind druipt uit de golven
het zonlicht hallucineert halmen
turbines malen

een vrouw spreekt haar laatste kleding uit
een hond raast haar na, viert het bot
ze houdt hem het woord voor

vannacht zat ze vast in een onderzeeër
dat kan mogelijk niet waar zijn

ze kent het wantalen
het spreken in zeven zinnen
als vragen rondom het gebed

hij heft het anker op
vertoont expressieve gelaatstrekken
de dood is heel duidelijk

Ingeborg Haalboom