Gedicht van de week

Week 29 2017 | Jean Pierre Rawie

In september verschijnt Handschrift, de nieuwe bundel van Jean Pierre Rawie.
Deze en volgende week, bij wijze van voorpublicatie, nieuw werk van de oude meester.

BOVEN HET GRAS

Soms is het of ik al onzichtbaar ben.
In vrouwenlevens was ik maar een fase
die men vergeet. Ik staar. De spiegelglazen
kaatsen een man weer die ik niet herken.

Waar zijn de vrienden die de wrochtsels lazen
die ik nog steeds ontworstel aan mijn pen?
Verdwenen zijn mijn tijdgenoten, en
dat ik nog leef, stemt mij zelfs tot verbazen.

De jaren zijn mij ondershands ontkomen.
Als ik ‘in de rivier een steen verleg’,
weet ik dat zij niet anders zal gaan stromen.

Het haalt niets uit wat of ik doe of zeg.
Ik luister naar het ruisen van de bomen
boven het gras. Ik ben al bijna weg.