Gedicht van de week

Week 29 | Arthakusalin

Arthakusalin is werkzaam in een boeddhistisch centrum in Gent, waar hij onder andere meditatie-onderricht en mindfulness in boeddhistische context geeft. Op Sla|Avier nu een gedicht van zijn hand.

Regen

De rechterhand raakt het khusa-gras aan
als een lichaam waarin adem koning is.
En alle aderen der aarde zwellen.
De ogen van de wolken zijn niet meer gesloten
en als lange, dunne takken in de wind
wenken ze de aardlingen in roekeloze tederheid.
Is er nog iemand nu die gelooft
dat onze blik alleen maar klei is?
Nog iemand die zijn schoenen vult met kluiten aarde?
Iemand die wil rusten in donkere grond?
De ogen van de wolken wenken
en ook de tachtiger haast zich
naar een schoon overhemd en
zondagse broek,
ziet opnieuw de zonnebloemen en
voelt nog eens moeders vingers door zijn haar.
Teder is de wereld altijd geweest
en steeds regent het grootsheid…..
Steeds regent het wolken in onze schoenen