Gedicht van de week

Week 51 | Erika De Stercke

By 19 december 2018 No Comments

Erika de Stercke (1968) komt uit Gent. Regelmatig reist ze naar Nederland voor allerlei literaire activiteiten. Zo stond ze al eens op Dichters in de Prinsentuin en droeg ze haar gedichten voor op Onbederf’lijk Vers. Dagdagelijkse zaken zoals flarden van gesprekken in de trein, trekken haar aandacht. Deze indrukken verwerkt ze vervolgens in haar poëzie. Aan inspiratie geen gebrek! Dames en heren, het woord is deze week aan: Erika de Stercke!

Gebroken schaamte

Een noodkreet in een leeg sms-bericht
van hoe te vechten tegen het heden.

De dagen slokken het licht op. Je zit er
in, schreeuwt en laat begaan.

Als rood staal slepen benen zich verder.
Een landschap om van weg te blijven.

Herinneringen duwen elkaar omver
onder een uitgemergelde lamp.

Wat rest, kruipt weg naar een hoop
van kale zielen en ontaarde kleuren.

Het is een broedplaats voor kwade taal.
Vergetelheid puilt de ogen uit.

Jouw keel breekt. Een luchtbel ontsnapt.
Krijst en tuimelt door het tijdsbesef.

Aan de muur onder gebroken glas hangt
een jongetje dat speelt op het strand.